(४ डिसें. : दत्त जयंती विशेष)
दत्तजयंती माझ्यासाठी विशेष आहे..!
गुरूर ब्रम्हा, गुरूर विष्णू,गुरूर देवो महेश्वरा गुरूर साक्षात परब्रह्म तस्मै श्री गुरवे नमः
दत्तजयंती च्या निमित्ताने सर्वांना खूप, खूप शुभेच्छा माझे पहिले गुरू माझे आईबाबा आहेत शाळेत शिक्षण देणारे माझे शिक्षक गुरू आहेत,ज्यांनी समाजासाठी व देशासाठी आपले संपूर्ण आयुष्य वाहिले ते,सर्वं महा विभूती ते,माझे गुरू आहेत,समाजात वावरताना मला वेळोवेळी साथ देणारे व मला मार्गदर्शन करून प्रोत्साहन देणारे तेही माझे गुरू आहेत, पुस्तक व ग्रंथ माझे गुरू आहेत, सीमेवर राहून रात्रंदिवस लढा देणारे सैनिक हेही माझे गुरूच आहेत, तिन्ही ऋतूमध्ये ठामपणे उभे राहून मला शुद्ध प्राणवायू देणारे हिरवेगार झाडे हेही माझे गुरू आहेत त्याच प्रमाणे जिकडे, तिकडे पसरलेला निसर्ग हा सुद्धा माझा गुरूच आहे या, माझ्या सर्वं गुरूंपुढे मी नतमस्तक होते व त्यांना कोटी, कोटी वंदन करते. गुरूची महिमा अपरंपार आहे. असे सारेच जण म्हणत असतात,गुरू शिवाय मार्ग नाही म्हणून होऊन गेलेले थोर महा विभूती आपल्या गुरूंची सुध्दा सदैव महिमा गात होते.त्याच प्रमाणे दत्तगुरूची महिमा सर्वांनाच चांगल्याप्रकारे माहीतच आहे ते नव नाथांचे गुरू आहेत त्यातील पहिले नाथ म्हणजेच श्री मच्छिंद्रनाथ हे दत्ताचे पहिले शिष्य होत व नंतर सर्वं नवनाथ हे, शिष्य झाले. महाराष्ट्रात असलेल्या नवनाथा पैकी,श्री, मच्छिंद्रनाथ व श्री. कानिफनाथ ह्या,दोन नाथांच्या पवित्र समाधी स्थळी असलेल्या गडावर जाण्याचे व दर्शन घेण्याचे मला भाग्य लाभले. त्याच प्रमाणे या, पृथ्वीतलावर ती राहणारे अनेक लोक असतात कोणी ईश्वराला माणतात तर कोणी मानत नाही हा ज्यांचा,त्यांचा प्रश्न आहे उगाचच कोणाला नाव ठेवणे योग्य नाही. पण,मी मात्र ईश्वराला मानते. त्यांच्या प्रती माझ्या मनामध्ये जास्त नाही पण, थोडीफार श्रध्दा आहे.कारण,माझा जन्म एका आध्यात्मिक कुटुंबामध्ये झालेला आहे त्यामुळे लहानपणापासूनच मी माझ्या कुंटुबात होणारी पूजापाठ बघत आलेली आहे. माझ्या घरी हरिपाठ, रामायण वाचले जायचे सोबतच सकाळ, संध्याकाळ घरात आरती केल्याशिवाय कोणीही जेवण करत नव्हते. कदाचित हेच माझ्यावरती संस्कार पडले असतील...मी, लहान असताना माझ्या आजोबाजवळ बसून ते, जेव्हा हरिपाठ वाचत असत तेव्हा मी आवर्जून हरिपाठ ऐकायची.जेव्हापासून मी लिहायला, वाचायला शिकली तेव्हापासून अभ्यासोबतच व इतर पुस्तकाच्या बरोबरच मी हरिपाठ, रामायण आणि इतर पोथ्या आवडीने वाचायची. मला ते, वाचायला खूप आवडत असे. दत्त जयंती का..? म्हणून माझ्यासाठी विशेष आहे आज थोडक्यात का होईना दत्त जयंतीच्या निमित्ताने लिहिण्याचा प्रयत्न करीत आहे.
बरेच दिवसांपासून मला वाटत होते की, आपण "रामायण" वाचावं व पूर्ण वाचून झाल्यावर गोर, गरीबांना घरी बोलावून त्यांना दानधर्म करून जेवू घालावं,पाच लोकांचे हात धुवावं हे, माझ्या मनात बरेच दिवसांपासून चालू होते. पण उशीरा का होईना तो, दिवस आणि ती वेळ खूप दिवसांनी आली. त्या, वर्षी आम्ही चंद्रपूर जिल्ह्यातील गोंडपिपरी या गावी तीन वर्षे राहिलो.,माझे दोन्ही मुले खूप लहान होते. एक दिवस अचानक माझ्या पतीसोबत बोलताना रामायणाचा विषय माझ्या मुखातून अगदी सहजपणे बाहेर पडला मी,माझ्या मनातील रामायण वाचण्याच्या बाबतीत विचार सांगून टाकली. कदाचित ही,ईश्वराची कृपाच म्हणावे लागेल.. त्यांनीही होकार दिला आणि खरच योगायोग म्हणावे लागेल चार दिवसांनी येणारा पुढे श्रावण महिना होता. त्याच श्रावण महिन्याच्या पहिल्या सोमवारी घरी छोटीशी पूजा मांडली व " गोस्वामी तुलसीदास" लिखित रामायण ठेवली. सकाळी, सकाळी रामायण वाचणे होत नव्हते पण, संध्याकाळी मात्र पाच ते सहा वाजेपर्यंत एक घंटा रोज रामायण वाचत होती. नंतर आरती करून झाल्यावर गोमातेचे पूजन करून तीला नैवेद्य चालल्यावर जेवण करायची. एवढेच नाही तर रात्रो, इतर कोणतेही पुस्तक वाचून झाल्यावर कविता, लेख लिहायची.
"मुखी हरिनाम व हातात काम" हे दैनंदिन माझे चालूच होते.
खरं सांगायचं म्हटलं तर.. माझ्या जीवनामध्ये असे, बरेच संकटे, अडचणी आले आणि निघूनही गेले, आजही येतात. पण, कुठेतरी वेळोवेळी ईश्वराची मला साथ मिळत होती आणि आजही मिळत आहे. असे,बरेजण म्हणत असतात की, माणूस घडण्यामागे बरेचजणांचा हात असतो पण, कुठेतरी एखादी ती शक्ती असते आपल्याला दिसत नाही पण,मात्र नेहमीच सोबतीला असते. कदाचित हे,खरे असू शकते. कारण, अंधश्रद्धा माझ्या मध्ये मुळातच नाही. पण, स्वतः वरती विश्वास आहे, नित्यनेमाने चालू असलेले प्रयत्न, मेहनत आणि ईश्वरावरती श्रध्दा आहे त्यामुळे थोडेफार तरी का होईना. आज जे काही मी बघत आहे आणि जे, काही लहान, लहान कार्य माझ्या हातून पार पडत आहेत. त्यासाठी अनेकाचे हातभार लागलेले आहेतच तेवढीच ईश्वराची साथ सुध्दा मिळाली आहे असे मी समजते. बरेचदा ऐकण्यात,वाचण्यात आले आहे की, हे सर्वं घडत आहेत. तो, ईश्वर कर्ता,करविता आहे आपण मात्र निमित्त मात्र आहोत. आपल्याकडून जे काही करवून घेतो ही त्याची इच्छा असते मी, ह्या सर्वं गोष्टींना मानते.असं करता, करता दैनंदिन रामायण वाचन सुरू असताना पाच महिने पूर्ण झाले व दुसऱ्या दिवशी मार्गशीर्ष महिन्याला सुरूवात होणार होती.. त्याच महिन्यात सोळा तारखेला "दत्त जयंती" सुध्दा होती कदाचित ही सुद्धा ईश्वराची कृपाच म्हणावे लागेल... माझ्या मनातही तेच ठरले होते की, पूर्ण रामायण वाचून झाल्यावर दत्त जयंतीच्या दिवशीच पाच लोकांचा,गोर, गरीबांना बोलावून त्यांना जेवू घालावं हेच ठरले होते. आणि योगायोगाने " दत्त जयंतीच्या" दिवशीच माझ्या मनातील विचारांप्रमानेच घडून आले. माझ्या मोहल्यात सर्वं जाती, धर्माचे लोक मिळून, मिसळून राहत होते त्या सर्वं बंधू, भगिणींनी आपल्याच घरचा कार्यक्रम समजून मला खूप मोठे सहकार्य केले, बाहेर गावाहून येणाऱ्या सर्वं पाहुण्यांची व्यवस्था केली दत्तजयंती चा . पूजापाठ झाल्यानंतर महाप्रसादाचा लाभ उपस्थित असलेले सर्वं जणांनी घेतले हा, छोटासा कार्यक्रम अगदी भक्तीमय वातावरणात पार पडला. दत्त जयंतीचा तो दिवस व त्या दिवशी मला आपुलकीने सहकार्य करणाऱ्या सर्वं माझ्या बंधू, भगिंणींना मी, माझ्या शेवटच्या क्षणापर्यंत विसरू शकणार नाही. दरवर्षीच येणारी दत्त जयंती ही माझ्यासाठी विशेष आहे म्हणून एक धन्यवाद मी माझ्या जन्मदात्यांचे मानते त्याच बरोबर मला वेळोवेळी आजपर्यंत सहकार्य करणाऱ्याचे सुध्दा धन्यवाद मानते. एक धन्यवाद ह्या निसर्गराचे सुध्दा मानते या पृथ्वीतलावर ती, एवढा सुंदर जन्म देऊन माझ्या हाती ही फुकटची नौकरी देऊन मला ही भूमिका पार पाडण्याची जबाबदारी दिल्याबद्दल. जय दत्तगुरु,जय गुरुदेव.
सौ. संगीता संतोष ठलाल
मु. कुरखेडा जि. गडचिरोली
Mo. ७८२१८१६४८५
कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा