आपल्या लोकांनी केलेले विचार आणि एक जिव्हाळा

 

🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷

आपल्या लोकांनी केलेले विचार आणि एक जिव्हाळा' या विषयावर काही सुंदर आणि अर्थपूर्ण ओळी खालीलप्रमाणे आहेत:

जेव्हा आपले लोक एकत्र येतात, तेव्हा केवळ शब्दांची देवाणघेवाण होत नाही, तर विचारांची एक वेगळीच उंची गाठली जाते. त्या विचारांमध्ये आपल्या संस्कृतीचा वारसा असतो आणि नात्यांमध्ये एक ओलावा असतो, ज्याला आपण 'जिव्हाळा' म्हणतो.

विचारांची प्रगल्भता: आपल्या पूर्वजांनी आणि थोरामोठ्यांनी दिलेले विचार हे केवळ तत्त्वज्ञान नसून, ती जगण्याची एक पद्धत आहे. "दुसऱ्याच्या सुखात आपलं सुख मानणं" हा विचार आपल्या रक्तात भिनलेला आहे.

नात्यांमधील जिव्हाळा: रक्ताच्या नात्यापेक्षाही माणुसकीचं नातं मोठं असतं, हा जिव्हाळा आपल्या लोकांमुळेच टिकून आहे. कठीण काळात एकमेकांच्या पाठीशी खंबीरपणे उभं राहणं हीच आपली खरी ओळख आहे.

संवादाचा गोडवा: जेव्हा विचारांना जिव्हाळ्याची जोड मिळते, तेव्हा संवाद अधिक समृद्ध होतो. यात केवळ स्वार्थ नसून, एकमेकांबद्दलची आत्मीयता आणि आदर असतो.

थोडक्यात सांगायचे तर:

"जिथे विचारांची स्पष्टता असते आणि मनापासून जपलेला जिव्हाळा असतो, तिथेच आपली माणसं खऱ्या अर्थाने जोडली जातात."

गोपाळ धारपवार 

मुख्य निरीक्षक अखिल भारतीय होळी समाज कल्याणकारी मंच कोकण विभाग

मो.9833967950

_____

'आपली माणसं, विचार आणि जिव्हाळा' या विषयावर एक सविस्तर आणि भावपूर्ण कविता आहे:

"सावली आपल्या माणसांची"

विचारांचे धुमारे फुटती, जेव्हा बसतो आपण एकत्र,

शब्दांतून मग उलगडत जाते, माणुसकीचे पवित्र क्षेत्र.

नुसत्या गप्पा नसतात त्या, असतो तो अनुभवांचा ठेवा,

आपल्या माणसांच्या विचारांतूनच, मिळतो जीवनाचा खरा मेवा.

प्रगल्भ विचार, निर्मळ मन, हीच आपली खरी संपत्ती,

जिव्हाळ्याच्या एका स्पर्शाने, उजळते नात्यांची वाती.

संकटाच्या वादळात जेव्हा, जग हे परके वाटते,

तेव्हा आपल्या माणसांची सोबतच, काळजाला धीर देते.

जिव्हाळा म्हणजे काय असतं? केवळ ओळखीचं नातं नव्हे,

रक्ताच्याही पलीकडे जाऊन, जपलेलं ते एक गुपित हवं.

न सांगता दुःख कळणं, आणि न मागता आधार मिळणं,

विचारांच्या या साखळीत, एकमेकांसाठी पूर्ण विरघळणं.

कधी विचारांचे मतभेद होतील, कधी शब्दांची धार लागेल,

पण जिव्हाळा असेल खोलवर, तर नातं पुन्हा बहरून येईल.

पाण्यावरच्या लाटेसारखं, राग-रुसवे येतील अन जातील,

पण अंतरीचे जिव्हाळ्याचे झरे, कधीच नाही आटतील.

आपल्या लोकांनी दिलेले संस्कार, अन् विचारांची ही शिदोरी,

जगाच्या पाठीवर कुठेही जा, हीच साथ देते खरी.

पैसा-अडका येईल जाईल, प्रतिष्ठाही येईल वाट्याला,

पण आयुष्याच्या शेवटी, फक्त 'जिव्हाळा'च उरतो सोबतीला.

म्हणून जपा ही माणसं, अन् जपा त्यांचे हे सुंदर विचार,

जिव्हाळ्याच्या या नात्यांतूनच, घडतो सुखी संसाराचा आकार.

जिथे विचार थबकतात, तिथे प्रेम बोलायला हवं,

आपल्या माणसांच्या जिव्हाळ्यात, अख्खं जग सामावायला हवं.

कवी- गोपाळ धारपवार

नवीन पनवेल रायगड 

मो.9833967950

________

जिव्हाळ्याची नाती

शब्दांच्या पलीकडे जिथे,

भावनेचा ओलावा असतो,

विचारांच्या सुंदर गुंफणीत,

आपला माणूस विसावा असतो.

नसावा गर्व विचारांचा,

असावा आधार शब्दांचा,

प्रकाशासारखा निर्मळ असावा,

रंग आपल्या जिव्हाळ्याचा.

कधी विचारांची देवाण-घेवाण,

तर कधी सुखाची साठवण,

जिव्हाळा असेल मनात तर,

प्रत्येक क्षणाची येते आठवण.

माणसाला माणूस जोडतो,

तो केवळ एकच धागा,

विचारांनी समृद्ध होऊन,

मिळते हृदयात जागा.

कवी - गोपाळ धारपवार

नवीन पनवेल - रायगड 

मो.9833967950